วันนี้เอวานัดผมออกไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันครับ ทานกันที่ซาวอย พาราก้อน เป็นร้านทาปาสแบบฟิวชั่น ผสมไทย อิตาเลี่ยน ฝรั่งเศส อร่อยดีครับ ทานกันเสร็จนั่งคุยกันต่อที่ร้านกาแฟข้างบนจนเกือบสามโมงแล้วย้ายวิกมาที่คอนโดของผม เอวาเอาเครื่องโน้ตบุ๊คของเธอมาให้ผมช่วยดูซ่อมให้ ไม่มีอะไรมาก วินโดว์เสีย(อันเป็นปกติของวินโดว์ ใช้ไปสักพักก็ต้องลงใหม่เป็นธรรมดา) ระหว่างที่อินสตอลเรานั่งฟังเพลงไปคุยไปเรื่องชีวิตของเธอและของผม ความสัมพันธ์ของเรากับผู้คนรอบข้าง สบายๆเพลินๆดีครับ

สักหกโมงครึ่งเราออกมาหาอะไรทานกัน ตกลงกันไปซอยทองหล่อครับ ร้าน Chijuya ที่ Fifty-fifth Plaza เป็นอาหารมังสวิรัติญี่ปุ่น (เอวาทานมังสวิรัติครับ) อาหารอร่อยดี แปลกๆหน่อยล่ะนะครับเพราะว่าหาอาหารญี่ปุ่นที่เป็นมังสวิรัติไม่ค่อยมี รสชาติเลยไม่คุ้นลิ้นนัก ทานเสร็จเอวาเสนอว่าอยากไปฟังเพลงแจ๊ซแสดงสดที่เชอราตั้นแกรนด์สุขุมวิท ผมก็โอเค ไปถึงปรากฏว่าวันนี้มีคอนเสิร์ตพิเศษของ ลีรอย โจนส์ นักทรัมเป็ตแจ๊ซจากนิวออร์ลีน อเมริกาครับ

แบนด์เริ่มที่สี่คน คือเปียโน เบส ดรัม ทรัมเป็ต เท่านี้ก็แจ๋วแล้ว ลีรอยทั้งเป่าทรัมเป็ตทั้งร้องเพลง แต่ดึกไปสักพักมีเพื่อนของลีรอยที่เป็นนักทรอมโบนมาร่วมด้วยฝีมือดีมากแถมวันนี้เป็นวันเกิดของเธอ (แบนด์เล่น Happy Birthday ให้ น่ารักเชียว) อีกสักพักเพื่อนอีกคนที่เป่าคลาริเน็ตจากฝรั่งเศสมาแจมด้วย กลายเป็นแบนด์หกคน แจมกันสนุกมากๆ ผมกับเอวาเดินไปเรียกแท็กซี่ก่อนแยกย้ายกันกลับบ้าน ยังคุยกันตื่นเต้นไม่หาย ผมเองไม่ใช่คนเก่งกล้าสามารถในเรื่องดนตรี ไม่ได้เล่นอะไรเก่งสักอย่าง แต่เห็นทักษะของแต่ละนักดนตรีที่แสดงบนเวทีแล้วได้แต่ทึ่งครับ แม้แต่คนรู้งูๆปลาๆอย่างผมยังดูออกเลยว่าเก่งมากๆ นอกจากเก่งแล้วยังแจมกันมันส์อีกต่างหาก คือคนดูก็สนุก คนเล่นก็ดูจะชอบใจที่ได้เล่นด้วยกันอย่างมาก สรุปว่าเป็นวันและคืนที่ดีจริงๆครับวันนี้ ถ้ามีโอกาสผมแนะนำเลยว่าให้ไปหาแจ๊ซแสดงสดดูกันนะครับ เป็นสิ่งที่ผมไม่คิดมาก่อนว่าตัวเองจะชอบ แต่พอได้ดูเข้าแล้วต้องคิดเลยว่าทำไมไม่มาเสียแต่ตั้งนานแล้วครับ